نمیدونم چرا امسال هیچ دلیلی برای اینکه برم هیئت پیدا نمیکنم احساس میکنم عزاداری ها نمادین شده احساس میکنم اگه به جای 4 ساعت هیئت رفتن و گوش دادن به نوحه هایی که هیچ درسی به همراه ندارن اگه 1 ساعت تو خونه بشینم و به دلیل واقعه عاشورا فکر کنم بیشتر به امام حسین نزدیک میشم.... اگه به امام حسین قول بدم همیشه نماز هامو اول وقت بخونم ثوابش بیشتر از اینه که تا ساعت 2شب هیئت باشم و نماز صبحم قضا بشه.... دیگه نمیخوام خودمو رها کنم نمیخوام بدون فکر کاری انجام بدم/من نمیگم هیئت رفتن بده نه اصلا فقط شیوه اتصال من تو تنهایی بیشتر بهم جواب میده.... امیدوارم خدا و امام حسین

وااای خدا جونم....

فردا به آرزوم نزدیک تر میشم...

از الان وقتی یادش میوفتم قلبم تند تر میزنه

خدایا ممنونم که از هرچیزی بهترینش بهم دادی...

خدای مهربونم خودت کمکم کن....

زندگی مثل یه بازی...

که در ازای هر مرحله و خوب بازی کردن سکه میگیری....

حواست باشه اینقدر سکه جمع کنی که جای گزین مرحله قبل و ذخیره مرحله بعد بشه...

من برای داشتن فردا دارم از گنجینه های امروزم میگذرم پس باید فردا رو به یه گنجینه ارزشمند تر تبدیل کنم...

هیچ وقت فکر نمیکردم یه روزی کنار کشیدن اینقدر برام لذت بخش باشه... ولی امروز فهمیدم بعضی وقت ها فرار ابزار مناسبی برای پیروز شدن... نمیشه همیشه جنگید... نمیشه همیشه خندید.. امروز فهمیدم باید یاد بگیرم همه چیز نباید بفهمم.... امروز درک کردم نداشتن بهتر از بد داشتن... امروز فهمیدم بدون خانوادم پوچ تر از هیچ ام .. امروز فهمیدم باید کسی برای زندگیم انتخاب کنم که هم سطح خودم باشه تا موقع جر و بحث غرورم خراب نشه... امروز فهمیدم خیلی دل نازکتر از اونی هستم که تصور میکنم... امروز فهمیدم با همه ی خوبی و بدی هایی که میبینم خیلی خوشبختم... امروز همیشه تکرار نمیشه... پس خاص